Kindertehuis Pontoc Terumah
Kindertehuis heeft bij de dames heel veel emotie losgemaakt het is een christelijk tehuis, nadat wij een rondleiding hebben gemaakt werden de kinderen naar de aula gestuurd om alle cadeau's en knuffels die wij uit Holland hebben meegenomen in ontvangst te nemen. de kinderen gingen allemaal op de grond zitten en 1 van de leidsters nam het woord en vertelde de kinderen dat wij uit Holland komen, en vroeg de kinderen om ons in 1 koor te begroeten in bahasa, vervolgens gingen de kinderen een engels lied voor ons zingen en een lied in bahasa Indonesie, zonder dat zij mij (Autje) hebben voorbereid gaf zij mij het woord, nou ja dan sta je daar dan. ik zei dat wij speelgoed en knuffels uit Holland hebben meegenomen om het aan hen uit te delen maar dat het heel iets kleins is in vergelijking met wat God hen gezegend hebben, want het kindertehuis is een zegen voor deze kinderen want ons werd verteld dat niet alleen wees kinderen werden gebracht maar ook ongewenste kinderen van ouders die hen af stoten. ik zei ook dat wij niet iedereen hetzelfde cadeautjes kunnen aanbieden en of zij ons dit niet kwalijk willen nemen en met elkaar samen spelen en delen, nou SUPER hoe zij dit opvangen, Hanneke, Anita en ik begonnen te delen eerst komen de allerkleinsten aan de beurt maar uiteindelijk hebben de leidster het van ons overgenomen want voor ons was het best wel moeilijk om te kiezen wie wat krijgt.het was erg ontroerend om te zien dat deze kinderen zo blij zijn met zo iets kleins. toen alle kinderen wat hebben gehad gingen zij met de handen naar ons gericht samen met de leidster een zegen voor ons uitspreken in gebed geweldig om te zien hoe deze kinderen dat doen. zie foto's nadat de kinderen AMEN zeiden kwamen de emotie bij de dames en Bert los en natuurlijk ook bij Frans en Fabian, Anita deed haar zonnebril maar gelijk op, maar de kinderen beseffen best wel dat het uit goed hart komt want zij lieten het gewoon toe dat wij ze aaien over de bol en de kleintjes worden gedragen en geknuffeld, wij zijn tenslotte vreemden voor hen maar alle aandacht vinden zij heel erg fijn en waarderen dat van ons het heeft heel veel indruk op ons gemaakt. op de webblog van Hanneke en Frans staat nog meer verhalen van onze beleving in dit kindertehuis. Het 1e meisje die Anita aanspraak en vroeg hoe zij heette was
"Irma" Anita gelijk enthousiast want ook Irma heeft knuffels meegegeven om uit te delen. het was overweldigend de reacties van alle kinderen, elke keer als wij een groep kinderen in de hun kamer tegenkomen worden wij in 1 koor begroet. kinderen variëren in de leeftijd van 2mnd tot 21jaar dit verhaal wordt nog vervolgt.
